یکی از اصول اساسی در ترجمۀ آثار علمی، حفظ امکان مراجعه و تطبیق با متن اصلی و منابع مورد استفادۀ نویسنده است. مترجمان ترگمان باید ارجاعات، منابع و اطلاعات کتاب‌شناختی اثر را با دقت کامل منتقل کنند.

اصل کلی

مترجم نباید منابع نویسندۀ اصلی را بدون ضرورت علمی حذف، جایگزین یا تکمیل کند. فهرست منابع بخشی از اثر اصلی است و باید تا حد ممکن مطابق نسخۀ مبدأ حفظ شود.

ارجاعات درون متن

شمارهٔ صفحات، سال انتشار و دیگر اجزای ارجاع باید مطابق متن اصلی بررسی و منتقل شوند. در صورتی که قالب فنی ارجاعات برای انتشار در ترگمان یک‌دست‌سازی شود، این تغییر نباید موجب تغییر اطلاعات کتاب‌شناختی شود.

برای نمونه:

(Boyce 1975, 42–44)

یا در ارجاعی با چند نویسنده:

(Skjærvø and de Blois 2011, 73)

نکته: در نسخۀ نهایی شیوه‌نامه باید دقیقاً یک نظام ارجاعی انتخاب شود و همۀ مثال‌ها بر همان مبنا تنظیم شوند.

نام آثار و نویسندگان

نام نویسندگان خارجی در ارجاعات کتاب‌شناختی به خط و صورتی که اثر اصلی ثبت شده است حفظ می‌شود. در متن فارسی می‌توان نام اشخاص را به فارسی نوشت، اما در فهرست منابع بهتر است مشخصات اصلی منبع به زبان انتشار آن باقی بماند تا بازیابی اثر آسان باشد.

کتاب

الگوی پیشنهادی:

نام خانوادگی، نام. سال. عنوان کتاب. محل نشر: ناشر.

نمونه:

Boyce, Mary. 1975. A History of Zoroastrianism. Leiden: Brill.

مقالۀ مجله

الگوی پیشنهادی:

نام خانوادگی، نام. سال. «عنوان مقاله». نام مجله، شمارۀ دوره (شماره): صفحات.

فصل کتاب

الگوی پیشنهادی:

نام خانوادگی، نام. سال. «عنوان فصل». در عنوان کتاب، به کوشش/ویراستاری نام ویراستار، صفحات. محل نشر: ناشر.

منابع فارسی

اطلاعات منابع فارسی با رسم‌الخط فارسی ثبت می‌شود و باید نام نویسنده، سال، عنوان اثر و اطلاعات نشر به‌طور کامل درج شود.

منابع آنلاین

در مورد منابعی که صرفاً به‌صورت آنلاین منتشر شده‌اند، نشانی پایدار اثر، DOI یا شناسه‌های مشابه بر URLهای طولانی و موقت ترجیح دارند.

DOI

در صورت وجود DOI، درج آن در مشخصات منبع توصیه می‌شود. DOI باید مربوط به همان اثری باشد که در متن اصلی به آن ارجاع شده است.

ارجاع مترجم

هرگاه مترجم برای توضیح یک اصطلاح، تصحیح اطلاعات یا ارائۀ توضیح ضروری منبعی را شخصاً به ترجمه بیفزاید، باید مشخص باشد که ارجاع از مترجم است، نه نویسندۀ متن اصلی. می‌توان چنین توضیحاتی را با عبارت‌هایی مانند «یادداشت مترجم» یا علامت قراردادی مشخص کرد.

پیوند به ترجمۀ فارسی آثار

اگر اثری که نویسندۀ اصلی به آن استناد کرده دارای ترجمۀ فارسی است، مترجم نباید مشخصات اصل منبع را با ترجمۀ فارسی جایگزین کند. در صورت مفیدبودن برای خواننده، مشخصات ترجمۀ فارسی می‌تواند به‌صورت توضیحی جداگانه افزوده شود.